Metoda Moksa

To jedna z najstarszych technik terapeutycznych wywodząca się z Tradycyjnej Medycyny Chińskiej (TCM). Polega ona na termicznej stymulacji określonych punktów na ciele przy użyciu tlącej się moxy – przygotowanego w specjalny sposób ziela piołunu chińskiego (Artemisia argyi). Choć moksoterapia często współwystępuje z akupunkturą, posiada własną unikalną charakterystykę: dostarcza do organizmu czystą energię cieplną, która przenika głęboko do tkanek i kanałów energetycznych (meridianów), udrażniając je i harmonizując przepływ Qi.

Typowa sesja trwa zwykle od 30 do 50 minut. W zależności od potrzeb specjalista może stosować moksę bezpośrednią (kładzioną na skórze, np. na plastrze imbiru), moksę w cygarze (trzymaną w bezpiecznej odległości od ciała) lub moksę na igle akupunkturowej. Podczas zabiegu pacjent odczuwa przyjemne, głębokie ciepło. Ważnym elementem terapii jest nie tylko samo ogrzewanie, ale również działanie olejków eterycznych i dymu powstającego podczas spalania piołunu, które wykazują właściwości odkażające i kojące.

Moksoterapia bywa wybierana przy dolegliwościach wynikających z tzw. „wyziębienia” organizmu: bólach stawów i kręgosłupa, problemach z trawieniem, bolesnych miesiączkach, obniżonej odporności oraz stanach przewlekłego zmęczenia. Część osób odczuwa natychmiastowe korzyści w postaci rozluźnienia mięśni, poprawy nastroju oraz zwiększenia poziomu energii.