Psychologia energetyczna to interdyscyplinarny nurt terapeutyczny, który zakłada ścisłą korelację między zdrowiem psychicznym a stanem układu energetycznego człowieka. Łączy ona klasyczne techniki poznawcze z metodami stymulacji punktów meridianowych, czakr lub biopola. Podejście to wywodzi się z założenia, że przyczyną negatywnych emocji jest zaburzenie w systemie energetycznym ciała, a nie tylko samo wspomnienie trudnego zdarzenia. Najpopularniejszą metodą w tym nurcie jest EFT (Technika Wolności Emocjonalnej), ale obejmuje on również takie systemy jak TAT czy TFT.
Typowa sesja (trwająca zazwyczaj 60–90 minut) polega na skupieniu uwagi na konkretnym problemie, lęku lub wspomnieniu, przy jednoczesnej manualnej stymulacji określonych punktów na ciele (zazwyczaj poprzez lekkie opukiwanie). Proces ten ma na celu „rozładowanie” ładunku emocjonalnego przypisanego do danej myśli, co prowadzi do neutralizacji stresu na poziomie neurologicznym i energetycznym. Specjalista prowadzi klienta przez proces akceptacji i uwalniania, pomagając w bezpieczny sposób przejść przez trudne stany emocjonalne.
Psychologia energetyczna bywa wybierana przy pracy z fobiami, zespołem stresu pourazowego (PTSD), stanami lękowymi oraz w sytuacjach wymagających szybkiej redukcji stresu. Korzyści to m.in. natychmiastowe uspokojenie i trwała zmiana reakcji na bodźce stresowe. Ograniczeniem jest to, że głęboko zakorzenione traumy mogą wymagać dłuższego procesu. Metoda ta stanowi uzupełnienie klasycznej terapii, jednak nie zastępuje leczenia psychiatrycznego w stanach klinicznych.
