Terapia Bowena (Bowen Technique) to łagodna forma terapii manualnej, w której wykonuje się krótkie, precyzyjne „ruchy Bowena” na skórze w okolicy mięśni, ścięgien i powięzi. Metoda powstała w Australii w drugiej połowie XX wieku (Tom Bowen) i jest kojarzona z pracą ukierunkowaną na regulację napięcia tkanek oraz wspieranie reakcji układu nerwowego na bodziec dotykowy. Nie polega na intensywnym masażu ani nastawianiu stawów.
Typowa sesja odbywa się na leżance, w wygodnym ubraniu lub z odsłoniętymi wybranymi obszarami ciała. Terapeuta wykonuje serię ruchów, po czym robi krótkie przerwy (kilka minut), aby organizm miał czas „zareagować”. Praca bywa obejmująca kręgosłup, barki, biodra, stawy, klatkę piersiową, a także okolice przepony i mięśni oddechowych.
Terapia Bowena bywa wybierana przy przeciążeniach i napięciach mięśniowo‑powięziowych, sztywności, ograniczeniach zakresu ruchu, dolegliwościach bólowych pleców i karku, a także w ramach wsparcia relaksu i regeneracji. Część osób opisuje poprawę komfortu snu, oddechu i ogólnego samopoczucia, co może mieć znaczenie w stresie i przemęczeniu. Jednocześnie reakcje są indywidualne, a dowody naukowe dla wielu wskazań są ograniczone — warto traktować metodę jako uzupełniającą, nie zastępującą diagnostyki.
Ostrożność zaleca się m.in. przy świeżych urazach, stanach zapalnych, gorączce, nieustabilizowanych chorobach, silnym bólu o niejasnej przyczynie oraz w ciąży (dobór technik wymaga modyfikacji).
